Reklama

Kalendarze 2019

Był zwornikiem osadników Szczecina

2018-07-25 11:42

Bogdan Nowak
Edycja szczecińsko-kamieńska 30/2018, str. 5

Bogdan Nowak
Kamień na Skwerze im. ks. dr. Kazimierza Świetlińskiego SChr

Mieszkańcy ulic: Bogurodzicy, Królowej Korony Polskiej, Potulickiej czy św. Wojciecha nawet nie wiedzą, że te nazwy zaproponował jeden z pionierów duchowieństwa powojennego Szczecina ks. dr Kazimierz Świetliński

Pozdobyciu Szczecina ludzie nie chcieli osiedlać się w tym zniszczonym mieście, mimo dużej reklamy, gdyż nie było tu żadnego polskiego księdza. Generał Towarzystwa Chrystusowego ks. Ignacy Posadzy wyznaczył wtedy ks. Kazimierza Świetlińskiego do zorganizowania służby duszpasterskiej na Pomorzu Zachodnim, zwłaszcza w Szczecinie. Ten 59-letni, niezwykle operatywny, kapłan został przywieziony z Poznania do Szczecina wojskowym autem przez oficera radzieckiego.

12 czerwca 1945 r. został serdecznie przyjęty przez prezydenta Szczecina Piotra Zarembę, który przydzielił mu mieszkanie w gmachu Urzędu Miejskiego.

Nazajutrz została odprawiona Msza św. w intencji bezpiecznego osiedlania się w polskim Szczecinie, w której wzięła udział już prawie tysięczna grupa Polaków wraz z Zarządem Miasta.

Reklama

Dzięki staraniom niezłomnego chrystusowca ks. Świetlińskiego radziecki komendant wojskowy przydzielił miastu kościół garnizonowy wraz z przyległymi budynkami przy pl. Zwycięstwa, który po koniecznych remontach został poświęcony 29 czerwca. Na tej religijno-patriotycznej uroczystości zebrali się prawie wszyscy Polacy w liczbie około trzech tysięcy osób.

5 lipca 1945 r. komendant radziecki w obecności burmistrza niemieckiego oficjalnie poinformował, że decyzją władz okupacyjnych administracja Szczecina przechodzi w ręce polskie. Trzy dni później ks. dr Kazimierz Świetliński odprawił w kościele Serca Pana Jezusa nabożeństwo dziękczynne za powrót Szczecina do Polski.

W rocznicę zwycięstwa pod Grunwaldem – 15 lipca 1945 r. ks. Świetliński odprawił Mszę św. przed gmachem Zarządu Miejskiego, a następnie odbył się przemarsz uczestników do placu, który ma odtąd nazwę placu Grunwaldzkiego. Wszędobylski chrystusowiec odkrył nowoczesny kościół, zbudowany w okresie międzywojennym, wyposażony m.in. w artystyczne witraże, trójmanuałowe organy, z rozsuwaną ścianą na pół tysiąca miejsc, przy dzisiejszej ulicy Królowej Korony Polskiej. Ta świątynia również została przejęta przez ks. Świetlińskiego i publicznie poświęcona 22 lipca 1945 r. Ten pracowity duchowny ożywiał ducha katolickiego w Szczecinie poprzez liczne poświęcenia bractw, budynków użyteczności publicznej, różnych grup zawodowych oraz kaplic szpitalnych. Nawet trzy miesiące później dokonał poświęcenia świetlicy Wojewódzkiej Komendy Milicji Obywatelskiej w obecności prezydenta miasta i premiera Edwarda Osóbki-Morawskiego. Wreszcie w tym pionierskim roku, w święta Bożego Narodzenia poświęcił nowo uruchomioną radiostację szczecińską, dzięki której kilka dni później transmitowano Mszę św. z kościoła Królowej Korony Polskiej.

Był również w latach 1946-47 proboszczem parafii w Szczecinie-Dąbiu oraz współtwórcą Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w tej dzielnicy prawobrzeżnego Szczecina.

Niezwykle barwne było życie ks. Kazimierza Świetlińskiego, urodzonego w 1886 r. w Warszawie. Tamże otrzymał święcenia kapłańskie 23 września 1911 r. Był energicznym duszpasterzem na ziemi warszawskiej i łódzkiej. Po I wojnie światowej został kapelanem 2. Pułku Szwoleżerów w Bielsku-Białej, odbył marsz do Władysławowa, by 10 lutego 1920 r. uczestniczyć w Pucku w Zaślubinach Polski z Morzem Bałtyckim. Dziesięć lat później wyjechał do Francji, gdzie służył polskiej emigracji w okolicach Paryża.

W Instytucie Katolickim w Paryżu obronił pracę doktorską z zakresu nauk społecznych. Jesienią 1936 r. powrócił do Warszawy na swój srebrny jubileusz kapłański. Po spotkaniu z prymasem Polski kard. Augustem Hlondem i Generałem Chrystusowców zdecydował się na wstąpienie do Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, w którym pozostał aktywny do końca swego 89-letniego życia.

Na swoje 50-lecie kapłaństwa wyraził życzenie, by resztę swego powołania zakonnego poświęcić Polonii Amerykańskiej. Tam przyleciał za zgodą Księdza Generała w sierpniu 1962 r. Niezwykłą pamięć zostawił wśród Polaków w Detroit. Wszystkich ożywiał swoim zapałem młodzieńczym, a jego sprawność fizyczna (mimo 80 lat) budziła podziw i szacunek. Gdy Wikariusz Generalny Chrystusowców przyjechał na wizytację placówek polonijnych, zaproponował sędziwemu koledze: „Już wiek Księdza Seniora sugeruje usunięcie się od czynnej pracy i przeniesienie się do Polski”. Odpowiedź ks. Świetlińskiego była natychmiastowa: „Proszę zrobić to, co ja teraz uczynię, a wtedy pomówimy o przeniesieniu mnie na wypoczynek”. Pionier szczecińskich księży lekko i sprawnie stanął na głowie przed zdumionymi chrystusowcami i zaczął błyskawicznie wymachiwać nogami w powietrzu przez kilkadziesiąt sekund, a następnie niczym zawodowy akrobata skoczył na nogi i zaproponował wszystkim: „Proszę to zrobić, co ja uczyniłem, a będziemy mówić o moim wieku”.

Nikt nie mógł takiej sprawności fizycznej wykazać, dlatego ks. dr Kazimierz Świetliński pozostał w Detroit do końca swojego życia jako najstarszy wikariusz świata.

Tagi:
ks. dr Kazimierz Świetliński

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Prezentacja albumu Adama Bujaka: Polska Wschodnia

2018-12-11 08:58

Kiedyś były to terytoria środkowej i środkowo-zachodniej Rzeczypospolitej, dziś jest to Polska Wschodnia. Ziemia gospodarna, piękna, o urozmaiconym krajobrazie, przesiąknięta bogatą tradycją patriotyczną. Tereny te od czasów zaborów były jednak systematycznie degradowane przez okupantów, stąd przylgnęła do nich nazwa Polska B. Dziś to już na szczęście historia, gdyż ziemie te odradzają się zarówno jeśli chodzi o gospodarkę, jak i tradycje.

Wzdłuż i wszerz przemierzył Polskę Wschodnią z aparatem fotograficznym wybitny artysta Adam Bujak. Wspaniałym owocem jego kilkuletniej pracy stał się ten potężny album. Na 440 kartach ukazanych zostało 177 miejscowości, różnorodne krajobrazy, zjawiska przyrodnicze, zamki, pałace, kościoły, miejsca pamięci narodowej. Nie zabrakło fotografii obyczajów, obrzędów oraz ludzi ciężkiej pracy. W albumie zamieszczonych zostało aż 600 zdjęć!

Istotną wartość książki stanowi ponadto oryginalny tekst napisany przez wieloletniego ordynariusza drohiczyńskiego, a zarazem doktora historii i autora książek, biskupa Antoniego Pacyfika Dydycza, wielce zasłużonego duchownego i patriotę, syna Ziemi Podlaskiej.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem